Bahrul Ulum Al-Islamie

ANG LABANAN SA TAAL, BATANGAS TAONG 1570 A.D AT ANG PAMAYANAN NG MGA MORO (MUSLIM).

Ang Bayan ng Bombon o Bonbon (Taal tawag ngayon) sa Batangas ay Matatagpuan sa Kahabaan ng Ilog Pansipit, ito ang Pangunahing Labasan ng Lawa ng Taal hanggang sa Balayan Bay. Ang Bulkan ng Taal ay Matatagpuan Mismo sa loob ng Lawa ng Taal. Ang Taal, Balayan at Nasugbu ang Pinaka Karaniwang Tirahan ng mga Katutubo sa Panahon na iyon.

Bago pa Dumating ang mga Mananakop na Espanyol sa Batangas ay Mayroon ng Malaking Bilang ng mga Moro (muslim) Naninirahan sa Rehiyon, sa Bombon o Bonbon (Taal tawag ngayon) ay may 3,400 naninirahan at sa Balayan ay may 600 naninirahan.

Natuklasan ng Amerikanong Arkeologo na si Robert C. Fox na ang Lalawigan ng Batangas ay Nakikipagkalakalan na sa mga Chinese mula pa sa Panahon ng Dinastiyang Yuan hanggang sa Unang Bahagi ng Dinastiyang Ming. Ang mga Katutubo ay Mayroon ng Mabuting Relasyon sa China pati na rin sa mga Mangangalakal mula sa Japan at India, noong ika-13 hanggang ika-15 na siglo.

Sa Pagtatapos ng ika-14 na siglo, taong 1394 A.D, Si Datu Puti ng Borneo kasama Sina Datu Dumangsil at Datu Balensucla ay Naglayag mula Panay at Napadpad sa Batangas, Dito na Sila Nagtatag ng Dalawang Nayon at Nanirahan Kasama ng Kani-Kanilang Pamilya at mga Kasamahan, sa Gilid ng Lawa ng Taal na Tinawag na Look (Talisay ngayon) at sa Gilid ng Ilog Pansipit na tinawag na Balayan. Itinalaga ni Datu Puti, Sina Datu Dumangsil at Datu Balensucla Bilang Pinuno para sa Dalawang Nayon na ito, Upang Magkaisa at Magpasiya sa kanilang "mga barangay," ito ay isang Anyo ng yunit ng Gobyerno sa kanilang Bayan. Ang Pagkakatatag na ito ay Nagbigay Daan Tungo sa Maunlad na mga Pamayanan na Kalaunan ay Kumalat sa Timog Luzon at Mindoro.

Nang Maglaon o Magtagal ay Bumalik si Datu Puti sa Borneo at Naglayag naman si Datu Dumangsil sa hilaga (Laguna) at si Datu Balensucla ay Naiwan o Nanatili sa tinatawag na Bombon o Bonbon (Taal tawag ngayon). Ang Huling Pinunong Moro (muslim) at isa sa kanyang mga inapo ay si Datu Kumintang, Siya ang Tagapagmana sa Pagiging Pinuno sa Lugar ng Unang Dumating ang mga Espanyol at ang Buong Lalawigan ay Pinangalanang Kumintang (Batangas tawag ngayon).

ang Lawa ng Taal kasama ang Nayon ng Balayan ay ang Naging Sentro at Komersiyu ng Kalakalan sa Lalawigan ng Batangas sa Panahon na iyon. Ang Nayon ng Tanauan ang Sentro ng Pamamahala at ang Lipa ang sentro ng Pagsamba at Sinasabing ito ay Isang Beses naging Kabisera ng Moro (muslim) Sultan na ang Pangalan ay Bombon o Bonbon kaya dito nakuha ang Pangalan ng Bayan ng Bombon o Bonbon (taal tawag ngayon), ang kanyang Nasasakupan ay kabilang ang Mindoro, Cavite at kahit ang ilang bahagi ng Metro Manila Dahilan kung Bakit may Mabuting Relasyon sa Kasultanan ng Borneo sa Manila ang mga Katutubong Naninirahan.

Hanggang noong ika-19 siglo ay Mayroon pa ring mga Matatanda sa mga Bundok ng Panay (matatagpuan sa Kabisayaan) na Umaawit ng Patula na archaic Hiniraya, ang Alamat ng Sampung Datus ng Borneo, na may Paulit-ulit na Tumutukoy kina Datu Puti, Datu Dumangsil at Datu Balensucla na Naglalayag sa Karagatan Patungong Taal.

Taong 1570 A.D, Unang Nakarating ang mga Mananakop na Espanyol sa Lawa ng Taal, sa Daanan ng Ilog Pansipit, Bago pa man Unang Makarating ng Manila ang mga Mananakop na Espanyol ay Nadaanan at Nakaharap muna nila sa Labanan ang mga Katutubong Moro (muslim) sa iba’t ibang Bayan tulad ng Mindoro, Batangas at Laguna.

Si Juan de Salcedo ang Apo ni Miguel Lopez de Legazpi, ang Pumalit at Naging Pinuno ng mga Sundalo ni Felipe Salcedo, ang kanyang Nakakatandang Kapatid Matapos Bumalik ng Mexico. Noong Mayo 1570 A.D, Lmusob Siya sa Lalawigan ng Batangas kasama si Martin De Goiti at Pinasok ang Lawa ng Bombon o Bonbon (Taal ngayon).

ANG LABANAN SA TAAL TAONG 1570 A.D

Sunod sa Utos ni Juan de Salcedo, Nagsabit ang mga Sundalong Español at mga Mandirigmang Pintados (bisayas) ng mga Sawali (bamboo mats) at banig (palm leaf mats) sa 2 tagiliran ng bawat Bangkang Pandigma. Natutunan na nilang Mainam na Panangga (shields) ang mga ito sa mga Palaso (arrows) na Magaan at Pampatay lamang ng isda at Maliliit na Hayop. (Ang mga palaso ng Español ay bakal at kayang tumagos sa bakal.) Handa ang mga Sandata, Tinunton ng Pangkat ang ilog Pansipit. Kasunod ang mga bangka ng mga taga-Balayan na nagbunyag o Nagsabi kay Juan De Salcedo na may kuta duon, hanggang Narating nila ang baranggay ng Bombon o Bonbon (Taal ang tawag ngayon). Walang Tao.

Nakita ni Juan De Salcedo na Maraming Bukid sa Paligid, at Maniwaring Maraming Nakatira sa Banda ng Lawa kaya Ipinasiya Niyang Ipagpatuloy ang Paghanap sa mga taga-Bombon (Taal tawag ngayon) at sa Kanilang kuta. Hindi Nagtagal ang Pagtunton nila mula sa ilog Pansipit. Nang Biglang Umulan ng Palaso (arrows) mula sa mga Mandirigmang Moro (muslim) at Tinamaan sa Binti si Juan De Salcedo. Pinagba-baril ng mga Sundalo ang Dalampasigan, Matayog sa Magkabilang Panig ng ilog at Tumigil ang Patak ng mga Palaso, Sabay Urong ng Kanilang mga Bangkang Pandigma.

Lubhang Mapanganib kaya Pinasiya ni Juan De Salcedo na Lusubin ang Kuta ng mga Katutubong Moro (muslim) mula sa Likuran. May Lason (veneno, poison) ang Palaso at Pinahiran ang Sugat ni Juan De Salcedo ng Panlanggas ng Kamandag (herbal cure) bago Bumalik ang Kanilang mga Bangkang Pandigma sa Tabi ng baranggay ng Bombon o Bonbon (Taal tawag ngayon).

Sa isang Bukid duon, Natatakpan ng Damong Isang Dangkal ang Haba, Nakarahap Nila ang ilang Daang Mandirigmang Moro (muslim) ng Bombon o Bonbon (Taal tawag ngayon) sa Pamumuno ni Datu Kumintang, Sigawan nang Sigawan at Nagpapaulan ng mga Palaso. Hinati ni Juan De Salcedo ang kanyang mga Sundalo at Pinagba-baril ang mga Mandirigmang Moro (muslim) mula sa Magkabilang Tagiliran. Nang 40 Mandirigmang Moro (muslim) na ang Napapatay, Tumakas na ang mga taga-Bombon (Taal tawag ngayon). Humabol ang mga Español at mga Pintados (bisayas).

Samantala, sa Nayon ng Balayan, Paunti-unting Nagbigay ng Ginto ang mga taga-baranggay, ngunit alumpihit o Hindi Mapakali si Martin De Goiti sa Pagkawala ng mga Bangkang Pandigma, nang 2 oras Pagkalubog ng Araw, Dumating ang Pangkat ni Juan De Salcedo at Isinalaysay ang Kanilang Naranasan. Namalagi nang 3 araw sa Nayon ng Balayan sina Martin De Goiti Upang mapagyaman o Gumaling si Juan De Salcedo na Nagkasakit sa Kamandag ng Lason sa Sugat.

Pagkaraan ng 3 Araw, Natauhan o Gumaling si Juan De Salcedo, ngunit Mahina pa at Naiwan nang Lumunsad ang Pangkat, Kasunod ang 8 bangka ng mga taga-Balayan, Sasama raw hanggang sa mga baranggay sa Tulayan Upang Sakupin nang Marating, Pagkaraan ng Isang Araw, Sila ay Naglayag Papunta o Patungong Manila.

REFERENCE :

The Philippine Islands, 1493-1898 by Blair, Emma Helen; Robertson, James Alexander (1903 – 1909) : Relation of the Conquest of the Island of Luzon.

Barangay: 16th Century Philippine Culture and Society (1994) by William Henry Scott.

KAWAIDH LUGATIL ARABIYAH

سيكون موضوع الخطبة في الجمعة القادمة بإذن الله تعالى
ربيع الآخر ٨ - ١٤٤٦ه‍ / أكتوبر ١١ - ٢٠٢٤م

{{ الإسلام يعلو ولا يعلى عليه }}

ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ، ﻭﺍﻟﺼﻼﺓ ﻭﺍﻟﺴﻼﻡ ﻋﻠﻰ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ، ﺃﻣﺎ ﺑﻌﺪ؛
ﻓﻤِﻦ ﺍﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﺍﻟﺘﻲ ﻳﺮﺳِّﺨﻬﺎ ﺍﻟﻘﺮﺁﻥ ﺍﻟﻜﺮﻳﻢ ﻭﺍﻟﺴُﻨَّﺔ ﺍﻟﻨﺒﻮﻳَّﺔ ﺍﻟﻤﻄﻬﺮﺓ : ﺃﻥَّ
ﺩﻳﻦَ ﺍﻹﺳﻼﻡ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﺎﻕٍ؛ ﻣﻬﻤﺎ ﺍﺷﺘﺪﺕ ﺍﻟﻌﻮﺍﺻﻒ ﻭﺗﻼﻃﻤﺖ
ﺍﻟﻔﺘﻦ، ﻗﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ - ﺗﻌﺎﻟﻰ :- ‏(ﻳُﺮِﻳﺪُﻭﻥَ ﻟِﻴُﻄْﻔِﺌُﻮﺍ ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﺑِﺄَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﺍﻟﻠَّﻪُ
ﻣُﺘِﻢُّ ﻧُﻮﺭِﻩِ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺮِﻩَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ‏)، ﻭﻗﺎﻝ ﺍﻟﻨﺒﻲ -ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ :- ‏(
ﺍﻟْﺈِﺳْﻠَﺎﻡُ ‌ ﻳَﻌْﻠُﻮ ‌ ﻭَﻟَﺎ ‌ﻳُﻌْﻠَﻰ‏) ‏( ﺭﻭﺍﻩ ﺍﻟﺒﻴﻬﻘﻲ، ﻭﺻﺤﺤﻪ ﺍﻷﻟﺒﺎﻧﻲ‏) .
‏( ﺍﻟْﺈِﺳْﻠَﺎﻡُ ‌ ﻳَﻌْﻠُﻮ ‌ ﻭَﻟَﺎ ‌ﻳُﻌْﻠَﻰ ‏) : ﻗﺎﻋﺪﺓ ﻋﻈﻴﻤﺔ ﻣﻦ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﻟﺸﺮﻳﻌﺔ، ﻭﻫﻲ ﺃﻥ
ﺩﻳﻦ ﺍﻹﺳﻼﻡ ﻗﺪ ﻛﺘﺐ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﺮﻓﻌﺔ ﻭﺍﻟﻌﻠﻮ ﻭﺍﻟﺒﻘﺎﺀ، ﻭﺃﻥَّ ﺃﻫﻠﻪ ﻻ
ﻳﺰﺍﻟﻮﻥ ﻓﻲ ﻋﻠﻮٍّ ﻭﻣﻜﺎﻧﺔ ﺣﺴﻨﺔ ﻣﺎ ﺩﺍﻣﻮﺍ ﻣﺘﻤﺴﻜﻴﻦ ﺑﻪ، ﻗﺎﻝ - ﺗﻌﺎﻟﻰ :-
‏( ﻭَﻟَﺎ ﺗَﻬِﻨُﻮﺍ ﻭَﻟَﺎ ﺗَﺤْﺰَﻧُﻮﺍ ﻭَﺃَﻧﺘُﻢُ ﺍﻟْﺄَﻋْﻠَﻮْﻥَ ﺇِﻥ ﻛُﻨﺘُﻢ ﻣُّﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ‏) ‏( ﺁﻝ ﻋﻤﺮﺍﻥ :
139‏) .
ﻭﻟﻘﺪ ﺷﻬﺪ ﺍﻟﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍﻹﺳﻼﻣﻲ ﻣﻮﺟﺎﺕ ﻋﺎﺭﻣﺔ ﻟﻠﻬﺠﻮﻡ ﻋﻠﻰ ﺍﻹﺳﻼﻡ
ﻭﺛﻮﺍﺑﺘﻪ، ﻭﻣﺤﺎﻭﻻﺕ ﻣﺘﺘﺎﻟﻴﺔ ﻟﻠﻘﻀﺎﺀ ﻋﻠﻴﻪ، ﻭﻛﻠﻤﺎ ﺩﺑَّﺮ ﺍﻷﻋﺪﺍﺀ ﻣﻜﺎﺋﺪ
ﻭﻓﺘﻨًﺎ، ﺃﺯﻫﻘﻬﺎ ﺍﻟﻠﻪ -ﺗﻌﺎﻟﻰ -، ﻭﺟﻌﻞ ﺍﻟﺤﻖ ﻏﺎﻟﺒًﺎ ﺗﺮﻓﺮﻑ ﺭﺍﻳﺘﻪ ﻋﻠﻰ
ﺍﻷﺭﺽ، ﻗﺎﻝ -ﺗﻌﺎﻟﻰ :- ‏( ﻭﻗﻞ ﺟَﺎﺀ ﺍﻟْﺤَﻖُّ ﻭَﺯَﻫَﻖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻃِﻞُ ﺇِﻥَّ ﺍﻟْﺒَﺎﻃِﻞَ ﻛَﺎﻥَ
ﺯَﻫُﻮﻗًﺎ ‏) ‏( ﺍﻹﺳﺮﺍﺀ 81: ‏) .
ﻓﻬﺬﺍ ﺭﺳﻮﻟﻨﺎ ﺍﻟﻜﺮﻳﻢ ﻣﺤﻤﺪ -ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ - ، ﺣﻴﻨﻤﺎ ﺑُﻌِﺚ ﻓﻲ
ﻣﻜﺔ ﺍﻟﻤﻜﺮﻣﺔ ﻟﻘﻲ ﻣﻦ ﺃﻫﻠﻬﺎ ﻋﺪﺍﻭﺓً ﺷﺪﻳﺪﺓً، ﻭﺟﻌﻠﻮﺍ ﻳﺆﺫﻭﻧﻪ
ﻭﻳﺨﻄﻄﻮﻥ ﻟﻪ ﺍﻟﻤﻜﺎﺋﺪ، ﺍﻟﺘﻲ ﻭﺻﻠﺖ ﺇﻟﻰ ﻣﺤﺎﻭﻟﺔ ﻗﺘﻠﻪ -ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ
ﻭﺳﻠﻢ -، ﻟﻜﻦَّ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺼﻤﻪ ﻣﻦ ﻛﻞِّ ﺳﻮﺀ، ﻭﺑﺎﺀﺕ ﻣﺤﺎﻭﻻﺗﻬﻢ ﺍﻟﺨﺒﻴﺜﺔ
ﺑﺎﻟﻔﺸﻞ ﺍﻟﺬﺭﻳﻊ، ﺛﻢ ﺣﺪﺙ ﻓﺘﺢ ﻣﻜﺔ، ﻭﺃﻋﺰ ﺍﻟﻠﻪ ﺩﻳﻨﻪ ﻭﺃﺫﻝ ﺃﻋﺪﺍﺀﻩ،
ﻭﺩﺧﻞ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﻓﻲ ﺩﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻓﻮﺍﺟًﺎ، ﻭﺃﺻﺒﺤﺖ ﻣﻜﺔ ﻗﻠﻌﺔ ﻣﻨﻴﻌﺔ ﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭﺍﻟﻬﺪﺍﻳﺔ .
ﺛﻢ ﺑﻌﺪ ﻭﻓﺎﺓ ﺍﻟﻨﺒﻲ -ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ - ﻭﻗﻌﺖ ﺣﺮﻭﺏ ﺍﻟﺮﺩﺓ، ﻓﻜﺎﻥ
ﻣﻮﻗﻒ ﺃﺑﻲ ﺑﻜﺮ ﺍﻟﺼﺪﻳﻖ - ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ - ﻣﻮﻗﻔًﺎ ﻣﻠﻬﻤًﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﻠﻪ -ﺗﻌﺎﻟﻰ - ؛
ﻓﺤﻔﻆ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﻹﺳﻼﻡ، ﻭﺑﻘﻲ ﺍﻟﺪِّﻳﻦ ﻋﻠﻰ ﻧﻘﺎﺋﻪ ﻭﺻﻔﺎﺋﻪ ﻭﺃﺻﺎﻟﺘﻪ .
ﻛﺬﻟﻚ ﺷﻬﺪ ﺍﻟﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍﻹﺳﻼﻣﻲ ﺍﻟﻐﺎﺭﺓ ﺍﻟﺼﻠﻴﺒﻴﺔ، ﺍﻟﺘﻲ ﻛﺎﺩﺕ ﺃﻥ ﺗﻘﻀﻲ
ﻋﻠﻰ ﺍﻹﺳﻼﻡ، ﻟﻜﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﻗﻴَّﺾ ﻟﻬﺎ ﺻﻼﺡ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺍﻷﻳﻮﺑﻲ ﻓﻬﺰﻡ ﺍﻟﺼﻠﻴﺒﻴﻴﻦ
ﻭﺣﺮَّﺭ ﺍﻟﺒﻠﺪﺍﻥ ﺍﻹﺳﻼﻣﻴﺔ ﻭﺍﻟﻤﺴﺠﺪ ﺍﻷﻗﺼﻰ ﻣﻦ ﺩﻧﺲ ﺍﻟﺼﻠﻴﺒﻴﻴﻦ،
ﻭﺭﻓﺮﻓﺖ ﺭﺍﻳﺔ ﺍﻹﺳﻼﻡ ﺧﻔﺎﻗﺔ ﻋﺎﻟﻴﺔ ﻓﻲ ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪﺱ .
ﻭﻛﺬﻟﻚ ﻛﺎﻥ ﺍﻷﻣﺮ ﻣﺘﻔﺎﻗﻤًﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﺰﻭ ﺍﻟﺘﺘﺮﻱ ﻟﺒﻼﺩ ﺍﻟﻤﺴﻠﻤﻴﻦ ﺍﻟﺬﻱ ﻛﺎﻥ
ﻛﺎﻟﺠﺮﺍﺩ ﺍﻟﻤﻨﺘﺸﺮ، ﻟﻜﻦ ﺍﻟﻠﻪ - ﺍﻟﺬﻱ ﻳﺨﺮﺝ ﺍﻟﺤﻲ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻴﺖ، ﻭﻳﻨﺰﻝ ﺍﻟﻐﻴﺚ
ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﻗﻨﻄﻮﺍ - ﻗﻴَّﺾ ﻟﻬﻢ ﺳﻴﻒَ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻗﻄﺰ -ﺭﺣﻤﻪ ﺍﻟﻠﻪ -؛ ﻓﻬﺰﻣﻬﻢ
ﺷﺮ ﻫﺰﻳﻤﺔ .
‏( ﺍﻟْﺈِﺳْﻠَﺎﻡُ ‌ ﻳَﻌْﻠُﻮ ‌ ﻭَﻟَﺎ ‌ﻳُﻌْﻠَﻰ ‏) : ﻭﻋﺪٌ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻻ ﻣﺤﺎﻟﺔ، ﻟﻜﻨﻪ ﻋﻠﻮٌ ﻷﻫﻞ ﺍﻟﺪِّﻳﻦ
ﺧﺎﺻﺔ ﺩﻭﻥ ﻏﻴﺮﻫﻢ، ﻓﺒﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﻳﺘﺤﻘﻖ ﻟﻬﺆﻻﺀ ﻣﻦ ﻭﺻﻒ ﺍﻹﺳﻼﻡ ﻭﻳﻜﻮﻥ
ﻣﻌﻬﻢ ﻣﻦ ﺧﺼﺎﻟﻪ ﻭﺃﻋﻤﺎﻟﻪ، ﺑﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﻳﻜﻮﻥ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﻟﻌﻠﻮ ﻭﺍﻻﺭﺗﻔﺎﻉ، ﻗﺎﻝ
- ﺗﻌﺎﻟﻰ :- ‏( ﻭَﻟِﻠَّﻪِ ﺍﻟْﻌِﺰَّﺓُ ﻭَﻟِﺮَﺳُﻮﻟِﻪِ ﻭَﻟِﻠْﻤُﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ ﻭَﻟَﻜِﻦَّ ﺍﻟْﻤُﻨَﺎﻓِﻘِﻴﻦَ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ ‏) .
ﻟﻘﺪ ﺍﻗﺘﻀﺖ ﺳﻨﺔ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻜﻮﻧﻴَّﺔ ﺃﻥ ﻳﺒﻘﻰ ﺍﻟﺼﺮﺍﻉ ﺑﻴﻦ ﺍﻟﺤﻖ ﻭﺍﻟﺒﺎﻃﻞ
ﻗﺎﺋﻤﺎ ﺇﻟﻰ ﻳﻮﻡ ﺍﻟﻘﻴﺎﻣﺔ، ﻗﺎﻝ -ﺗﻌﺎﻟﻰ :- ) ﻭَﻛَﺬَﻟِﻚَ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻟِﻜُﻞِّ ﻧَﺒِﻲٍّ ﻋَﺪُﻭًّﺍ ﻣِّﻦَ
ﺍﻟْﻤُﺠْﺮِﻣِﻴﻦَ ﻭَﻛَﻔَﻰ ﺑِﺮَﺑِّﻚَ ﻫَﺎﺩِﻳًﺎ ﻭَﻧَﺼِﻴﺮًﺍ (‏( ﺍﻟﻔﺮﻗﺎﻥ 31:‏) ، ﻭﺃﺧﺒﺮﻧﺎ -
ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ - ﺃﻥَّ ﺃﻋﺪﺍﺀﻧﺎ ﻻ ﻳﺰﺍﻟﻮﻥ ﻳﻘﺎﺗﻠﻮﻧﻨﺎ ﺣﺘﻰ ﻳﺮﺩﻭﻧﺎ ﻋﻦ ﺩﻳﻨﻨﺎ ﻣﺎ
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﻮﺍ، ﻭﺃﻧﻬﻢ ﺳﻴﺒﺬﻟﻮﻥ ﻓﻲ ﺫﻟﻚ ﺃﻣﻮﺍﻟًﺎ ﻭﺃﺭﻭﺍﺣًﺎ : ‏(ﻭَﻻَ ﻳَﺰَﺍﻟُﻮﻥَ
ﻳُﻘَﺎﺗِﻠُﻮﻧَﻜُﻢْ ﺣَﺘَّﻰَ ﻳَﺮُﺩُّﻭﻛُﻢْ ﻋَﻦ ﺩِﻳﻨِﻜُﻢْ ﺇِﻥِ ﺍﺳْﺘَﻄَﺎﻋُﻮﺍ ‏) ‏(ﺍﻟﺒﻘﺮﺓ : 217‏) ،
ﻭﻫﺬﺍ ﺍﻟﺼﺮﺍﻉ ﻟﺤﻜﻤﺔ ﺭﺑﺎﻧﻴﺔ ﻋﻈﻴﻤﺔ ﻳﻌﻠﻤﻬﺎ ﺭﺑﻨﺎ -ﻋﺰ ﻭﺟﻞ

الملحوظة:
مدة إلقاء الخطبة لا يتجاوز عن (٢٠) دقيقة شكرا على اهتمامكم وبارك الله على جهودكم.